İnsanın ne yazıkki her zaman vericeği güzel haberleri olamıyor.
Akşam servisteyken öğrendim.Birebir ben tanışmasamda ismini çok duyduğum,hayatı,yaşamayı seven işinde çok başarılı ve üstelik daha 50 yaşındaki
Selim abiyi kalp krizinden bugün kaybetmişiz.
Hayat ne kadar garip aslında.Bundan sonra alıcağımız bir nefesin bile garantisi yokken biz bundan 5 ay sonrası için planlar yapıyoruz.
Kötü hissediyorum kendimi.Bugün varız yarın yokuz.Onun için şu anı iyi değerlendirmek lazım.Ne yapmak istiyorsak ,bulunduğumuz anda yapmalı hayatı ertelememeliyiz.
Hepiniz iyi bakın nolur kendinize ve sonra ararım dediğiniz ,sonra görürüm dediğiniz kim varsa arayın sorun.Çünkü bir daha belkide bunu yapamayabiliriz.
Buda böyle bir yazı oldu işte....
27 Aralık 2007 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

2 yorum:
Canım çok üzüldüm. Başınız sağolsun. çokg ençmiş işte ama. Ölüm yaşa bakmıyor ki. Hayat. insanın kaderinde varsa ölüm, nerde olursa olsun,yaşı kaç olursa olsun bırakmıyor peşini. Allah sevdiklerimizi bağışlasın. Hiç ayırmasın bizi. Hayatı ertelemeyelim doğru diyorsun ama keşke herzaman bu mümkün olsa...
geç oldu belki ama başınız sağolsun
Yorum Gönder